Λ. Μαβίλης & Κ. Καβάφης:
1. Ξέρω πως έκλαψες.
Έχω μετανιώσει.
Χαίρομαι που πέρασες.
Νιώθω πως αδικήθηκα.
Ώρες πέρασαν, ακόμη μαλώνουμε.
Έχω μετανιώσει.
Χαίρομαι που πέρασες.
Νιώθω πως αδικήθηκα.
Ώρες πέρασαν, ακόμη μαλώνουμε.
2. Ξύπνησα, όπως κάθε πρωί.
Έκλαψα στον πόνο σου.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Νοιάστηκα για σένα.
Έκλαψα στον πόνο σου.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Νοιάστηκα για σένα.
Ώρα να φύγω.
3. Ξεχνώ τη μορφή σου.
Έχασα χρόνο μαζί σου.
Χρόνια παλεύω να επιβιώσω,
Έχασα χρόνο μαζί σου.
Χρόνια παλεύω να επιβιώσω,
δίχως εσένα. Νικοτίνη παντού.
Ώρα να 'ρθω, να σε βρω.
4. Ξύπνησα κι έλειπες.
Έρωτας τα μάτια σου.
Χάδια ανέμελα.
Νυχτερινές περιπλανήσεις για χατίρι σου.
Ώρα μοναξιάς η απουσία σου.
Έρωτας τα μάτια σου.
Χάδια ανέμελα.
Νυχτερινές περιπλανήσεις για χατίρι σου.
Ώρα μοναξιάς η απουσία σου.
5. Ξεχνώ την ύπαρξη σου.
Ένοχα τα μυστικά.
Χρόνο περάσαμε μαζί.
Νωρίς έφυγες.
Ώρα σε χαιρετώ.
Νωρίς έφυγες.
Ώρα σε χαιρετώ.
6. Ξαστεριά γαληνεύει την ψυχή.
Έργο τέχνης τα μάτια στο σκοτάδι.
Χάρτινο παλιό μυστικό, κρυμμένο στο
τετράδιό μου.
Νέφος συναισθημάτων στο χάος της ψυχής.
Απορώ τι χρώμα θα λείψει, τι χρώμα θα θελήσει. Ώρες ατελείωτες σε καμβά πρωτόγνωρο.
7. Ξεχνώ τις μνήμες μου μαζί σου.
Έλα, πνίξε τις πίκρες σου μαζί μου.
Χάθηκαν οι κοινές μας ελπίδες.
Νοσταλγώ τη στιγμή που θα σ' αντικρίσω.
Ώρες κυλούν βασανιστικά μακριά σου.
8. Ξανά θυμήθηκα τις λεπτές γραμμές του προσώπου.
Εντυπωσίασες την ύπαρξή μου.
Xάραξες όμορφο ανάγλυφο στην καρδιά.
Να σε προσέχεις!
Ώρα μηδέν.
Να σε προσέχεις!
Ώρα μηδέν.
9. Ξέρω πως δεν ήμουν εκεί.
Έχουν καταστραφεί τα όνειρα.
Χαίρομαι, όταν σε θυμάμαι.
Νοσταλγία.
Ωδύνη γέννας πρωτόγνωρης...
10. Ξέρω πώς θυμάσαι ακόμη τη μυρωδιά.
Έμειναν μόνο οι αναμνήσεις.
Χάνομαι στον ήχο της φωνής σου.
Νιώθω τους παλμούς ν' ανεβαίνουν.
Ωκεανοί τα μάτια, μέσα τους χάνομαι.
*****
1. Θρήνος!
Υπάρχουν πνεύματα.
Μυστήριο σκάνδαλο παρελθόντων ετών.
Άνθρωποι κολυμπούν στο αίμα.
Μάνες κακοποιούνται.
Ανίδεοι σκοτώνουν χωρίς λόγο.
Ιερέας του νου η Αγάπη.
2. Θέλω να σε δω.
Υπομονή!
Μήπως με θυμάσαι;
Αρχίζεις να μου λείπεις...
Μάλλον δε σε νοιάζει!
Αύριο είναι μια μέρα άλλη.
Ίσως δε συναντηθούμε ποτέ.
3. Θυμάμαι πόσα χρόνια πέρασαν.
Υποκρισία και ψέματα πλάι σου.
Με θυμάσαι καθόλου εσύ;
Απεριόριστη η υπομονή μου.
Μπορεί να επεκτείνεται ο χρόνος.
Απογείωση των επιθυμιών.
Ιθάκη χωρίς όνομα.
4. Θύμηση γλυκιά τη νύχτα.
Ύπαρξη ανάμνησης δικής σου.
Μυρωδιά του σώματός σου.
Αναμνήσεις μιας ζωής.
Μουσική τα λόγια σου!
Ας ήσουν δίπλα μου ξανά.
Ιστορίες μιας ζωής.
5. Θράσος αναδύει η όψη σου.
Υποθέτω με γνωρίζεις.
Μνήμες κενές περιεχομένου.
Αντέχω την απόρριψη.
Μα θα 'θελα να 'ταν αλλιώς.
Αγάπη ονειρεύτηκα.
Ίχνη φωτός στον ορίζοντα.
6. Θαμώνες μιας ζωής λησμονημένης.
Υποθέσεις ανεκπλήρωτων ονείρων.
Μακάβριο το ψυχικό κέλυφος.
Ανέστιο το ράκος του σώματος.
Μένω μονάχα να κοιτώ!
Άρνηση περικλείει η σκέψη.
Ίσως, αλήθεια, δεν αγάπησα της
μοναξιάς μου το αβάσταχτο δισάκι.
7. Θρίλερ εκτυλίσσεται στα σώψυχα.
Υπόνοια κάποιου συντελεσμένου έργου.
Ματαιότης η εγκαρτέρηση.
Ανέστιο το πάθος της ζωής.
Μπορεί και να θυμίζει θάνατο.
Άβουλο το πηγάδι των ευχών.
Ισχνό το Ημεροβίγλι!
8. Θαρρώ θυμίζεις θάλασσα.
Υπόγειο το ρεύμα.
Μπορεί και να ' ναι Αύγουστος
Απόγευμα με θέρμη.
Μάλλον οσμίζομαι Άνοιξη.
Ανήμερα του Πάσχα.
Ιωβηλαίος λέγεται, παρέκει σιγοβράζει.
9. Θύμηση θολή των νεανικών χρόνων ο Πόνος.
Υπόθεση γόνιμη μιας άλλης ψυχής.
Μακάρια μνήμη η ανάσυρση.
Αρίστη η διατήρησις. Έμπλεα φορμόλης.
Μ' αρέσει να θυμάμαι!
Αρκεί να μη πονάει τόσο η πληγή.
Ιθάκη μοιάζει η λησμονιά.
10. Θάνατος η μοναξιά μου.
Υπάρχεις στην ανυπαρξία μου.
Μου προσφέρεις την ασυνέπεια σου.
Αδιαφορία ή άγνοια;
Μάλλον ποτέ δε θα το μάθω!
Ίσως και να συναντηθούμε στο άπειρο.
****
Α) Καλότυχοι οι νέοι που ζουν
ακόρεστα τη φρεσκάδα της νιότης.
Μιας νιότης οικείας, μ' ανοίκειας συνάμα.
Σαν ήλιος ανατέλλει κι εξέρχονται,
μην τους κρίνεις, η χαρά τους όση και να' ναι.
Τέτοιαν ώρα οι σκέψεις διψούν,
πάνε σε ξεγνοιασιάς πηγή.
Φρεσκάδα να τραφούνε.
Έτσι κρυστάλλινο νερό θα λάβουν,
αν κρίση κακή ειπωθεί γι' αυτές, όθε αγαπάνε.
Κι αν πιούνε το κρυστάλλινο νερό, ξαναθυμούνται -διαβαίνοντας κήπο από ίριδες-σκέψεις, που άλλοτε μέσα τους κοιμούνταν.
Αν δεν μπορείς παρά με γέλιο τον ήλιο
ν' αντικρίζεις, τους νεαρούς τα μάτια σου
ας ακολουθήσουν. Θέλεις, μα δεν θα γίνει
να τους φτάσεις.
Β) «Αναμνήσεις»
Όμορφες ψυχές και αγαπημένες,
εκείνων που ηθελημένα θυμόμαστε
ή εκείνων που μένουν για μας λησμονημένοι,
σαν τα παπούτσια σε παλιά σερβάντα.
Για μια στιγμή μες στα όνειρά μας μπλέκονται.
Τότε με θλίψη τες ακούει το μυαλό.
Με φρούδον αναστεναγμό,
για μια στιγμή επιστρέφουν φωνές
από την πρώτη μνήμη μέρας
αλλοτινής, σα φως τη νύχτα
ατελείωτο, που διόλου δε διαλύεται.
Η) «Φιγούρες»
Καταπληκτικές φιγούρες κι αγαπημένες
εκείνων που χόρευαν ή εκείνων που για μας
είναι σπουδαίοι σαν τους διασήμους.
Μια νύχτα στο όνειρά μου χόρευαν.
Το καλοκαίρι μες στην τρέλα τες ακούει
το μυαλό. Και μες στον ύπνο σου για μια στιγμή επιστρέφουν εικόνες απο την πρώτη
τη σκηνή που είδες. Σαν τρελοί τη νύχτα ολομόναχοι που τραγουδούσαμε στους δρόμους.
Δ) «Ψυχές»
Καταλαβαίνω τα πάντα. Και την αγάπη
εκείνων που χάθηκαν τελευταία ή εκείνων
που είναι για μας ενδόμυχα, υποβρύχια καταστροφή. Στους Ξένους μοιάζεις!
Ακούω τη φωνή σου στο τέλος τ' ορίζοντα.
Μες στα όνειρα μαύρη η ψυχή, σκοτεινός ο νους. Και συ το φως μου. Κάποτε, κάποια ώρα σε θυμάμαι. Σ' ακούει ο νους και με τον ήχο του για μια στιγμή επιστρέφεις. Χαθήκαμε τελευταία.
Από την πρώτη ποίηση της νιότης αναπνέω για σένα. Σαν σ' έχασα, την αγάπη για σένα,
τη νύχτα τη μακρινή κατάλαβα
σίγουρα πως, ναι, σε θέλω ακόμα!
Ε) «Μελωδίες»
Σημαντικές νότες κι αγαπημένες
εκείνων που αναπαύτηκαν ή εκείνων που
είναι για μας απόμακροι, σαν τους ξένους.
Παλιότερα μες στα όνειρα μας τραγουδούσαν σιγανά.
Μια μέρα μες στην αγάπη τες ακούει το μυαλό.
Και με την σκέψη μας για μια στιγμή επιστρέφουν αναμνήσεις απ' την πρώτη
στιγμή που κλειδώθηκαν τα μάτια μας.
Σα μελωδίες, τη νύχτα, την ξακουστή
π' ανατέλλει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου