Συνομιλώντας2 με το ποίημα «Θερμοπύλες» του Κ.Καβάφη

Β) 1. «Τρoία»

Ελευθερία σ' εκείνους που στη ζωή τους βοήθησαν και νίκησαν στην Τροία. Ποτέ από το μίσος μη κινούντες κι ατρόμητοι σε όλες των τες μάχες, 

αλλά με φόβο κιόλας και αλαζονεία. Δύσκολοι οσάκις είναι πολεμιστές, κι 

όταν είναι άρχοντες, πάλι εις μικρόν δύσκολοι. 

Προσπαθώντας πάλι όσο μπορούνε, πάντοτε στη μάχη νικώντες, πλην χωρίς φόβο γι' αντιπάλους. Και 

πιότερη ελευθερία τους πρέπει, 

όταν λένε (και πολλοί λένε)

πως ο Αχιλλέας θα φανεί στο τέλος,

κι οι Τρώες επιτέλους θα χαθούνε. (Α.Σ)

2. «Το βραβείο»

Βραβείο σ' εκείνους που στη ζωή τους

την αγάπη εμπιστεύτηκαν. Από κακό 

ποτέ τους μη κινούντες, έμπιστοι, αγαπητοί σ' όλες τις επιλογές, 

αλλά με χάρη κιόλας κι ευχαρίστηση. 

Θαρραλέοι οσάκις είναι λυπημένοι 

κι όταν είναι χαρούμενοι πάλι εις μικρόν θαρραλέοι. Πάλι βοηθούν όσο μπορούνε. Πάντοτε ευαισθησία εκφράζουν, πλην δίχως κακία για τους πενέστερους.

Και περισσότερα βραβεία χρειάζονται,

όταν βοηθάνε (και πολλούς βοηθάνε)

η αλήθεια να φανεί στο τέλος 

κι οι αμαρτωλοί επιτέλους να γιατρευτούν. (Ε Λ.-Δ.Κ.)

3. «Δάση»

Τιμή σ' εκείνους που στη ζωή τους 

όρισαν και φυλάγουνε τα Δάση. 

Ποτέ από το κέρδος μη κινούντες, 

καρπούς και φύλλα στις εποχές 

να έχουν, αλλά νερό κιόλας κι ήλιο 

και φροντίδα. Οσάκις και αγάπη, όταν είναι σε κίνδυνο κι όταν δεν είναι

πάλι να βοηθούμε και πάντοτε 

να κάνουμε ό,τι μπορούμε, 

πλην χωρίς πόθο γι' ανταμοιβή.

Και περισσότερη φροντίδα τους πρέπει, όταν πεθαίνουν (και πολλοί δε βοηθούν).

Κι ίσως ο ξεριζωμός ν' αποφευχθεί 

στο τέλος και τα δάση επιτέλους 

να γαληνεύσουν. (Π.Ε.)

4. «Χαρά»

Χαρά σ' εκείνους που στη ζωή των φίλων 

ή των κολλητών είναι πάντα δίπλα.

Ποτέ απ' το δίκιο μη κινούντες, μα λέγοντες την ουσία, την αλήθεια 

σ' όλους τους ανθρώπους.

Αλλά με στενοχώρια κιόλας και γενναιοδωρία το παραδέχονται 

οσάκις είναι άδικοι, κι όταν είναι 

δίκαιοι, πάλιν εις μικρόν υποστηρίζουν 

τους αδικημένους. Πάλι δωρίζουν όσο μπορούν την αγάπη στα παιδιά, πλην χωρίς αντάλλαγμα για τους φτωχούς.

Και περισσότερη χαρά τους πρέπει

όταν υποστηρίζουν (και πολλοί υποστηρίζουν) πώς η αλήθεια θα φανεί 

στο τέλος, κι οι άδικοι επιτέλους θα διαβούνε. (Ό.Κ-Α.Γ.)

5. «Η Αλήθεια και το ψέμα»

Πόνο σ' εκείνους που στη ζωή των αδίκησαν και πλήγωσαν κόσμο. 

Ποτέ από αλήθεια μη κινούντες. 

Άδικοι υπάρχουν σ' όλες τις κοινότητες, αλλά με φόβο κιόλας ή και τρόμο. 

Δειλοί οσάκις είναι φτωχοί, κι όταν 

είναι πλούσιοι, πάλι εις μικρόν δειλοί, 

πάλι κρατιούνται εν ζωή, όσο μπορούνε,

πάντοτε με το ψέμα να κυριαρχεί. 

Πλην χωρίς αγάπη για αλήθεια.

Και περισσότερος πόνος τους πρέπει, 

όταν μπορούν να λένε ψέματα πως ο Ψεύτης θα φανεί στο τέλος κι ως 

αληθινός επιτέλους θα διαβεί. (Κ.Ε.-Γ.Σ)

6. «Στην υγειά εκείνων που αγάπησαν»

Στην υγειά εκείνων που στη ζωή

τόλμησαν και προσπάθησαν πολύ.

Ποτέ απ' ανάγκη μη κινούντες, μ' ακρίβεια και πίστη σ'όλη την πορεία. αλλά με άγχος κιόλας και φόβο μικρό. 

Ερωτευμένοι οσάκις είναι πολλοί, κι όταν είναι λίγοι, πάλι εις μικρόν ερωτευμένοι. Πάλι διεκδικούν όσο μπορούνε, πάντοτε μιλούν με την καρδιά, πλην χωρίς αδιαφορία για τους άλλους εστί,

Και περισσότερη υγεία τους πρέπει,

όταν κηρύσσουν (και πολλοί κηρύσσουν) πως η αγάπη θα φανεί στο τέλος και το μίσος επιτέλους θα πεθάνει. (Σ.Κ.)

7. «Στους σκοτωμένους»

Σεβασμός σ' εκείνους που στη ζωή τους πολέμησαν κι έχουν άδικα σκοτωθεί.

Ποτέ απ' τη μάχη μη παραιτηθέντες, σωστοί κι ισότιμοι σ' όλες των 

τις πράξεις, αλλά με στενοχώρια 

κιόλας και εμπάθεια. Χτυπημένοι κάποτε, όταν ρισκάρουν κι όταν γλυτώνουν 

πάλι βοηθάνε όσο γίνεται. Πάντοτε συμπαρίστανται οι πολεμιστές, ο ένας 

στον άλλον, χωρίς κακία ή μίσος 

για τους αντιπάλους. Και περισσότερος

 σεβασμός σ' αυτούς που χάθηκαν 

ηρωϊκά (και πολλοί είναι αυτοί)

που το 'ξεραν πως στο τέλος θα 

πεθάνουν, μα από τον κόσμο 

τούτο δεν παραιτήθηκαν. (Δ.Ν.)