2ο: Υπήρχε κάποτε μια χώρα που δεν ήξερε τι σημαίνουν Χριστούγεννα. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν πάντα μουτρωμένοι και ποτέ δεν χαμογελούσαν, γιατί απλούστατα δεν ήξερε κανείς τι σημαίνει το γέλιο. Κάποια μέρα μια οικογένεια μετακόμισε εκεί. Σ' αυτή τη θλιβερή χώρα. Αμέσως κατάλαβαν πως αυτή η χώρα δεν έμοιαζε καθόλου με τη χώρα, όπου ζούσαν πουλιά. Μια μέρα ο μπαμπάς της οικογένειας βγήκε από το σπίτι, για να πάει στον φούρνο. Ρωτούσε παντού τους υπόλοιπους κατοίκους, γιατί δεν υπάρχει το πνεύμα των Χριστουγέννων. Πολλοί του έλεγαν πως δεν ξέρουν τι πραγματικά είναι Χριστούγεννα. Τρεις μέρες μετά, ο μπαμπάς της οικογένειας πήγε να μιλήσει στον Δήμαρχο της πόλης. Τον παρακάλεσε να οργανώσει μια συγκέντρωση με τους κατοίκους της πόλης και να παραγγείλει πολλά χριστουγεννιάτικα στολίδια, για να στολίσουν πολλοί μαζί -σαν μια ομάδα- το δέντρο. Αφού στολίσουν, ήθελε να τους μιλήσει για την ιστορία των Χριστουγέννων, τι ακριβώς ήτανε και ποια η ουσία τους. Ο δήμαρχος συμφώνησε και διέταξε να ανοίξουν χριστουγεννιάτικα μαγαζιά. Οι κάτοικοι εξεπλάγησαν, αλλά άρχισαν όλοι να στολίζουν τα σπίτια τους. Και τότε κάτι μαγικό συνέβη: το πνεύμα των Χριστουγέννων ζωντάνεψε ξανά, για άλλη μια φορά! Έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς σαφώς καλύτερα!
3ο: Ήταν κάποτε μια χώρα που δεν ήξερε τι σημαίνουν Χριστούγεννα. Μια παραμονή Χριστουγέννων ήρθε ένας νέος κάτοικος στο χωριό. Ήταν ασπρομάλλης, με μεγάλα γένια, μικροκαμωμένος και περίεργος. Μια μέρα ο κυριούλης αυτός στόλισε το σπίτι του με κάτι περίεργα, κόκκινα και πράσινα λαμπάκια. Οι κάτοικοι αναρωτιούνταν το γιατί. Την επόμενη μέρα -Χριστούγεννα πλέον- πήγαν και τον ρώτησαν, για να μάθουν τον λόγο που στόλισε το σπίτι του. Αυτός άνοιξε την πόρτα και τους καλωσόρισε, εξηγώντας τους τι είναι τα Χριστούγεννα και το πνεύμα του. Έτσι έμαθαν πως τα Χριστούγεννα είναι Ευτυχία κι Αγάπη. Δίνουμε αγάπη κι ευτυχία στους
αγαπημένους μας και παίρνουμε ό,τι
αντιστοιχεί στον καθέμας.
No comments:
Post a Comment