Μοναχικό παιδί4 & 5»

4ο: Την λένε Μαριάννα, ζει στο Λονδίνο κι είναι  δέκα χρονών. Βρισκόμαστε στα 1926, η οικογένειά της  ετοιμάζεται να χωρίσει και δεν έχει αδέρφια. 

    Η Μαριάννα είναι πολύ λυπημένη! Δεν της αρέσει η ζωή της, επειδή δεν έχει φίλους να παίζει και κανέναν να την υποστηρίζει. Έτσι βγήκε να κάνει πατίνι μήπως κάνει κάποιον φίλο, αλλά δε βρήκε κανέναν. Καταλήγει να κάθεται και τ' άλλα παιδιά ναι την κοροϊδεύουν. Όταν γυρίζει στο σπίτι, οι γονείς της δεν της δίνουν σημασία, επειδή μαλώνουν διαρκώς. Μετά πηγαίνει στο δωμάτιο της. Διαβάζει ένα παραμύθι για ένα κορίτσι, που στην αρχή δεν της αρέσει η ζωή της, αλλά με μία της ευχή γίνονται όλα όπως τα θέλει. Όταν τελειώνει το παραμύθι, κάνει κι η Μαριάννα μιαν ευχή κι αποκοιμιέται. Στον ύπνο της βλέπει την προγιαγιά της που ήταν νεκρή εδώ και δυο χρόνια. Της δίνει ένα μαρκαδόρο κι εξαφανίζεται. Τότε η Μαριάνα ζωγραφίζει μια πόρτα στον τοίχο και την ανοίγει. Βρίσκεται σ' ένα δάσος. Τα χρώματα κι οι μυρωδιές του αέρα την οδηγούν σ' έναν κόσμο νέο, γοητευτικό, έναν κόσμο που προσφέρει μια καλύτερη ζωή! Σε μία πόλη με πολυ πράσινο, χαρά, αμέτρητο γέλιο και το κυριότερο φίλους, σημαντικούς φίλους! Ξαφνικά χτυπάει το ξυπνητήρι. Ξυπνάει και δεν ακούει πια τις συνηθισμένες φωνές των γονιών της. Παίρνει το πατίνι της, βγαίνει  μια βόλτα και τα παιδιά της περιοχής αρχίζουν να της μιλούν. 

    Ω, πόσο ξεχωριστό το θαύμα! Από τότε η ζωή της είναι δεδομένα καλύτερη κι η ίδια λιγότερο δυστυχισμένη, σχεδόν ευτυχισμένη πια!

5ο: Ζούσε κάποτε σ' ένα δάσος ένα μικρό κορίτσι, η Μίλυ. Είναι 13 ετών και ζει μόνη της, σε έναν πύργο. Το μεγαλύτερο της πρόβλημα, αυτό που τη βασανίζει εδώ και χρόνια είναι πως δεν έχει φίλους κι είναι ολομόναχη! Και πού να τους βρει τους φίλους, όταν ο πύργος βρίσκεται τόσο μακριά απ' όλους; Ποιο παιδί θα τολμούσε να έρθει, για να παίξει σε κάτι τόσο παλιό, που μόνο φόβο μπορούσε να εμπνεύσει;    

    Ξαφνικά μια μέρα, όπως καθόταν στο κρεβάτι της, εμφανίστηκε μια νεράιδα. Από το πουθενά! Η Μίλυ τρόμαξε αρχικά, αλλά στην συνέχεια γνωρίστηκαν και γίνανε κολλητές. Η νεράιδα είχε μαγικές ικανότητες. Με το ραβδί της, μπορούσε να

εμφανίσει διάφορα: πράγματα, ανθρώπους και ζώα. Τα δύο κορίτσια κάθισαν ώρες ατελείωτες, μιλώντας για τα προβλήματα της Μίλυ. 

   Από εκείνη την ημέρα οι δύο κολλητές δεν αποχωρίστηκαν η μια την άλλη! Κι η Μίλυ έγινε επιτέλους ευτυχισμένη!