1. Στο παιδί μου δεν άρεσε ποτέ ο Θάνατος.
Σαν του μιλούσανε για θάνατο, πάντοτε τους γυρνούσε την πλάτη. Τα ταξίδια στον παράδεισο και τ' άλλα στην κόλαση του φέρναν αλλεργία.
Μα στο παιδί μου δεν άρεσε ποτέ ο θάνατος. Τώρα, τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ.
Λέω τον θάνατο θάνατο, τον παράδεισο παράδεισο και την κόλαση κόλαση.
Του δείχνω με το χέρι τον επάνω κόσμο.
Του μαθαίνω ν' αγαπά αυτά που του προσφέρουν. Και του λέω: «Πρόσεχε τη ζωή, είναι πολύτιμη!»
Α, φτάνει πια! Δεν θέλω να αντικρίζω άλλο τον θάνατο! (Κ.Μ.)
2. Στο παιδί μου δεν έκαναν ποτέ εντύπωση
τα καλλυντικά.
Κι ας της μιλούσαν για σκιές, πούδρες και κραγιόν. Για τα ταξίδια της Κάιλι Τζένερ
και το τεράστιο προσωπικό της αεροπλάνο.
Μα στο παιδί μου δεν έκαναν ποτέ εντύπωση τα καλλυντικά. Τώρα, τις νύχτες, κάθομαι και του μιλώ.
Λέω τις σκιές σκιές, το κραγιόν κραγιόν,
τις πούδρες πούδρες. Του δείχνω με το χέρι
το λιπ γκλος, του μαθαίνω να κρατά τις μάσκαρες σαν νερομπογιές, του τραγαδώ
τους πρώτους δημιουργούς καλλυντικών.
Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε στα παιδιά μας ό,τι θέλουν. (Α.Τ.)
3. Στο παιδί μου δεν μοιάζουν ενδιαφέροντα τα μαθήματα. Κι ας του μιλούν γι' αθλήματα, όπως ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Για ορισμένα ταξίδια της μαμάς και του μπαμπά.
Μα, στο παιδί μου δεν άρεσαν καθόλου τα μαθήματα.
Τώρα το μεσημέρι κάθομαι, του λέω να διαβάσει, να μορφωθεί, να καλλιεργηθεί.
Του δείχνω με το χέρι τα σωστά,
του μαθαίνω νέους στίχους να τραγουδά για
Champions League.
Α, φτάνει πια! Πρέπει να δείχνουμε και λίγη ομορφιά στα παιδιά! (Ν.Ά.)
4. Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τ' αθλήματα
κι ας του μιλούσαν για γήπεδα και οπαδούς.
Για τα ταξίδια ποδοσφαιρικών ομάδων
και για το NBA.
Μα στο παιδί δεν άρεσαν ποτέ τ' αθλήματα.
Τώρα τ' απογεύματα κάθομαι και προσπαθώ
να τον πείσω να παίξουμε μπάλα ή μπάσκετ.
Του λέω την μπάλα μπάλα και την μπασκέτα μπασκέτα.
Του δείχνω με το χέρι τους παίκτες
και του μαθαίνω τους ύμνους του ΠΑΟΚ.
Α, φτάνει πια! Με ζάλισες, μου λέει! (Σ.Π.)
No comments:
Post a Comment