Συνομιλώντας μ' Εφήβους των «Μονολόγων σε Καραντίνα»

 

«Συνομιλίες Εφήβων» 

1. «Τάσεις φυγής»

Εγώ θέλω να φύγω μακριά.
Να γυρίσω του κόσμου τα στενά.
Να φτάσω σε θάλασσες, βουνά.
Να έχω, όμως, και λεφτά.
Θέλω ταξίδια τόσα πολλά!
Δε μετριούνται σε δάχτυλα.
Είναι τόσα, 

μα τόσα πολλά, 
που τα βλέπω μόνο στα όνειρα. (Π. Μ.)

2. «Τ' Όνειρο»
Σκέψεις μπλεγμένες με όνειρα.
Σε ταινία μοιάζει το παρελθόν. Μακρινό. 
Μα μονάχα ένα όνειρο ακολουθώ: 

τη ζωή. Πίσω να πάρω ό,τι όπλα κρατώ.
Η δύναμη φτάνει απ' όνειρο παλιό. 
Πλούσια ζωή με συναισθήματα να ζω. 

Άξια δουλειά να υπηρετώ, 

μάτια γαλάζια να κοιτώ, 

δίχως δισταγμό να μιλώ, 
χωρίς μάσκα να περπατώ. 
Αγκαλιά να ‘χω ανθρώπους π’ αγαπώ.
Όσο ο καιρός περνά,  

τ' όνειρο μακρινό με προσπερνά. (Π. Γ.)

3.«Αλλιώτικο παραμύθι»

Πριν χρόνια υπήρχε μια πολιτεία, όπου οι άνθρωποι διέθεταν μαγικές ικανότητες. 

Έτσι χωρίζονταν σε δυο ομάδες.

Στην πρώτη είχαν όραση γάτας και φοβερό άλμα.

Στη δεύτερη έτρεχαν γρήγορα σαν τ’ άλογο. 

Με αντοχή και δύναμη. 

Οι δυο τους κάποτε συγκρούονταν. 

Κι άλλοτε ζούσαν αρμονικά. 

Μια τρομακτική μέρα ο αρχηγός των Γατανθρώπων απαίτησε από εκείνον των Αλογανθρώπων να υποταχθούν. 

Για να έχει απόλυτη την εξουσία! 

Δεν έγινε αποδεκτό. Οπότε ξέσπασε διαμάχη. 

Αποφάσισε, λοιπόν, να τιμωρήσει τους Αλογανθρώπους, χρησιμοποιώντας 

τις μαγικές του ικανότητες: 

μαγείρεψε κατάλληλα βότανα 

και τραγούδησε το μαγικό του ξόρκι.

Για να φέρει δυστυχία στους αντιπάλους. 

Δημιούργησε αλογόμυγες, που θα τους τσιμπούσαν, κάθε απόγευμα διαρκώς, 

ως την ανατολή του ήλιου. 

Έτσι πολλές μέρες στο νησί ακούγονταν 

μονάχα κραυγές, παιδικά κλάματα 

και κρότοι σπαθιών. 

Οι Αλογάνθρωποι αντιστέκονταν στη συμφορά! 

Παρακολουθώντας την κατάσταση, η Θεά 

της Θάλασσας αποφάσισε να εκδικηθεί 

τους ανθρώπους, που ήταν τόσο αχάριστοι. 

Χώρισε το νησί με δυνατό σεισμό 

και το βύθισε στον πάτο της θάλασσας. 

Από τότε, κανείς δεν έμαθε τι απέγιναν 

οι εγωκεντρικοί του κάτοικοι. (Μ.Ε)

4. «Δικαίωμα» 

Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στο όνειρο.

Όπως το θέλουν κι όπως το φαντάζονται. 

Τα όνειρά μου δεν είναι πάντα τόσο απλά.

συνήθως μοιάζουν περίπλοκα. 

Έχουν σχέση με την υγεία, ευτυχία, 

ή την επαγγελματική πορεία. 

Ονειρεύομαι να έχουν υγεία  

η οικογένεια, οι φίλοι κι οι άνθρωποι που αγαπώ.

Εύχομαι ο κόσμος όλος να ‘ναι ευτυχισμένος

 και να κάνει όνειρα. (Μ.Γ)

5. «Η αξία μας...»

Τι αξία έχει η ζωή, χωρίς ταξίδια; 

Τι αξία έχει, χωρίς οικογένεια; 

Τι αξία έχει η ζωή, χωρίς φίλους;

Δίχως αυτά, δεν έχεις ευτυχία μήτε αξιόλογους στίχους.

Σ' ένα αεροπλάνο διαλέγεις ταξίδια άγνωστα, 

με βάση τους τόπους. Και σ' ένα καράβι μυστήριοι ωκεανοί σου ξεδιπλώνονται.

Κι εσύ δίχως να καταλαβαίνεις ετούτους 

τους δρόμους, θέλεις, αλήθεια, 

να τους βλέπεις ν' απλώνονται.

Η ευχή μία είναι και παντοτινή.

Απ' τα ταξίδια να γυρνάς σ' οικογένεια 

και φίλους. Με ζεστασιά στο τζάκι αληθινή 

να διηγείσαι ιστορίες για Αγρίους.

Εν τέλει, ό,τι είναι να 'ρθει θε να 'ρθει.

Αλλιώς, ας προσπεράσει.

Μικρέ ταξιδευτή, ωστόσο, προσοχή! 

Το τέλος άνευ εμπειριών κι ιστοριών 

να μη σε βρει. Γιατί, αλλιώς, 

ποια αξία είχε ολάκερη η Ζωή; (Π Α.)

6. Κι ολοκληρώνοντας: